Aktualności
Komunikaty

Krakowski Salon Poezji w Kaliszu

Walentynki z Wirokiro off Theater

W walentynkową niedzielę 14. lutego w ramach kolejnej odsłony Krakowskiego Salonu Poezji w Kaliszu, odbędzie się spotkanie z Wirokiro off Theater

Krakowski Salon Poezji w Kaliszu po raz czwarty

Krakowski Salon Poezji w Kaliszu po raz czwarty

W niedzielę, 24 stycznia już po raz czwarty odbył się Krakowski Salonu Poezji w Kaliszu. Tym razem było to spotkanie z twórczością Zbigniewa Herberta, którą zaprezentował aktor Aleksander Trąbczyński, poza teatrem znany z wielu ról filmowych i telewizyjnych. Wykonawca zmierzył się z Herbertem na dwa sposoby: nie tylko przedstawił poezję w tradycyjnej, najbliższej jej chyba formie – deklamacji, ale także zaprezentował wiersze w postaci poezji śpiewanej.

SZUKAMY SŁAWY!!!

SZUKAMY SŁAWY!!!

 Zainspirowani wystawą TEATR NAD PROSNĄ zorganizowaną w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu zapraszamy do wspólnego poszukiwania zaginionej Sławy – uskrzydlonej postaci z wieńcem laurowym w jednej i pochodnią w drugiej ręce. Znajdowała się Ona na kopule dachowej kaliskiego teatru wybudowanego w Kaliszu w 1900 roku wg projektów J. Chrzanowskiego. Teatr ten spłonął w 1914 roku, w czasie bombardowania Kalisza przez wojska pruskie. Jego odbudowa wg projektu Cz. Przybylskiego trwała do roku 1936, jednak po inauguracji nowego budynku 14 listopada 1936 pod dyrekcją Iwo Galla Sława nie powróciła na swoje miejsce. Dostrzec Ją jednak można na zdjęciu teatru z okresu II wojny światowej, ustawioną na cokole w centrum klombu od strony południowej teatru. Jest to ostatni znany nam ślad po Sławie…

Zwracamy się do mieszkańców Kalisza – historyków, kronikarzy, osób zainteresowanych historią swego miasta lub pamiętających wczesne lata powojenne – z prośbą o pomoc w poszukiwaniu Sławy lub przynajmniej w wyjaśnieniu Jej losów.

Teatr nad Prosną

Teatr nad Prosną

Z okazji 210 lat istnienia kaliskiej sceny Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego
zaprasza na wystawę

 TEATR NAD PROSNĄ

 18 listopada 2009 – 28 lutego 2010

Na wystawie prezentowane są materiały ilustracyjne i plany dotyczące trzech budynków istniejących na parceli pomiędzy odnogą Prosny, pl. Bogusławskiego a ul. Częstochowską. Pierwszy budynek powstał w tym miejscu w roku 1830 dzięki staraniom Jakuba Lubiejewskiego. W roku 1835 został on odkupiony przez miasto i z okazji spotkania cara rosyjskiego Mikołaja I i króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III w Kaliszu przebudowany i ozdobiony. Niestety, teatr ten spłonął w 1858. Dopiero po czterech dekadach, w 1900 powstał w tym miejscu kolejny gmach teatralny wg planów Józefa Chrzanowskiego. Istniał zaledwie 14 lat, gdyż został spalony z powodu bombardowania Kalisza przez wojska pruskie na początku I wojny światowej. Obecnie istniejący teatr zaprojektował Czesław Przybylski, a w dniu inauguracji 14 listopada 1936 zyskał imię swego patrona – Wojciecha Bogusławskiego.

Budynek kaliskiego teatru jest jednym z najpiękniejszych zabytków neoklasycyzmu w Polsce. Lekkości bryle teatru od strony wejścia głównego nadaje wysunięty półkolisty portyk wsparty na ośmiu kolumnach. Autor projektu wykorzystał także wyjątkowo malownicze położenie teatru nad odnogą Prosny, dodając od strony wschodniej portyk z trójkątnym naczółkiem wspartym na czterech kolumnach.

Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych obiektów architektonicznych Kalisza, stanowi niemal logo miasta, pojawiając się nie tylko na pocztówkach, ale ozdabiając także – nie zawsze gustowne – pamiątki dla turystów. Harmonijna i pełna szlachetnej prostoty bryła budynku teatralnego jest często upamiętniana w malarstwie i fotografii. Na wystawie prezentowane są m.in. rysunki historyczne i współczesne obrazy Władysława Kościelniaka, grafiki Jerzego Wypycha oraz cykl fotografii Piotra St. Walendowskiego, którego obiektyw rejestruje urok teatru i zmieniające się wokół niego wraz z porami dnia i roku nastroje.

Wystawę można zwiedzać w czasie przerw w przedstawieniach lub po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z Impresariatem .

Kuratorzy wystawy: Małgorzata Leyko i Tomasz Wierzgacz
Fotografie: Piotr St. Walendowski
Opracowanie graficzne i druk: Mariusz Hertmann

Teatr zyskał nowe oblicze

Teatr zyskał nowe oblicze

Inauguracja tegorocznego sezonu artystycznego odbyła się w wyjątkowej odsłonie, na którą czekaliśmy wszyscy kilkadziesiąt lat. Wreszcie Gmach Główny Teatru ma wygląd godny jednego z trzech najstarszych teatrów w Polsce.

Trwający latem remont odmienił foyer, hall wejściowy, kasę, szatnię i klatki schodowe. Zmiana jest istotna, począwszy od wyłożenia posadzek płytami granitowymi, po cały wystrój wnętrza z tapetami żakardowymi, poprzez wymianę oświetlenia i instalacji elektrycznej i teletechnicznej.

Modernizacja związana jest z dwoma jubileuszami, które Teatr obchodził będzie w 2010r. (210 lat istnienia Teatru oraz 50. Kaliskie Spotkania Teatralne). Dyrektorzy kaliskiej sceny planują, że jeszcze przed festiwalem uda się wyremontować zaplecze dla aktorów, sanitariaty i teatralną kawiarnię.

Realizacja projektu umożliwiła odnowienie najbardziej zaniedbanej części Teatru, który wpisany jest do Rejestru Konserwatora Zabytków oraz poprawiła w znacznym stopniu standard korzystania przez widza z dóbr kultury. 

„Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego”

Spotkanie Komitetu Honorowego 50-tych Kaliskich Spotkań Teatralnych

Spotkanie Komitetu Honorowego 50-tych Kaliskich Spotkań Teatralnych

W Urzędzie Rady Ministrów w Warszawie odbyło się spotkanie Komitetu Honorowego
50-tych Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej.

Na zdjęciu od lewej:

Prezydent Miasta Kalisza Janusz Pęcherz, Zastępca Dyrektora Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu Włodzimierz Mazurkiewicz, Kierownik Literacki Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu Małgorzata Leyko, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski, Minister Rafał Grupiński, Dyrektor Naczelny i Artystyczny Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu Igor Michalski i Dyrektor Instytutu Teatralnego Maciej Nowak.

Tartuffe albo Szalbierz

Duża Scena

Molier
Tartuffe albo Szalbierz

Tartuffe albo Szalbierz
Rozwiń »

Zapraszamy na jedną z najgłośniejszych sztuk Moliera Tartuffe albo Szalbierz. Napisana w 1664 roku, przez pięć lat była objęta zakazem wystawiania, wydanym przez Ludwika XIV, zaś arcybiskup Paryża pod karą ekskomuniki zabraniał wiernym przedstawiania, oglądania, a nawet czytania tego utworu. Tym większe emocje budziły więc lektury Tartuffe'a w paryskich salonach i przedstawienia w teatrach prywatnych. Czy także dzisiaj, po niemal trzystu pięćdziesięciu latach, utwór Moliera wciąż budzi tak żywe reakcje? Czy Tartuffe nadal pozostaje symbolem siły politycznej wykorzystującej religię dla osiągnięcia własnych celów, czy Orgon zaślepiony ideologią i dziś mógłby doprowadzić do ruiny rodzinę, czy dobrotliwa pani Pernelle wciąż jest w stanie terroryzować najbliższych swą naiwną wiarą?

Pływanie synchroniczne

David Drábek
Pływanie synchroniczne

Pływanie synchroniczne
Rozwiń »

W sztuce Drábka tytułowe pływanie synchroniczne to jedyna więź z czasów studenckich, jaka łączy - dziś już trzydziestokilkuletnich - przyjaciół. Obrawszy odmienne drogi życiowe, na różne sposoby konfrontowani są z rzeczywistością. Kajetan wikła się w konformistyczny i wyniszczający osobowość show biznes, Paweł próbuje przeciwstawić się wszechobecnym mechanizmom konsumpcji i marketingu, zaś Filip w zaskakujący sposób manifestuje swoje usunięcie się ze świata zdegradowanych relacji międzyludzkich, świata zunifikowanego przez komercję i mass media. Ten budzący przerażenie obraz współczesności ujęty jest w klamrę groteski i kabaretowego skrótu, które nadają mu humorystycznego dystansu.

Szalone nożyczki

Duża Scena

Paul Portner
Szalone nożyczki

Szalone nożyczki
Rozwiń »

Szalone nożyczki to jedna z najpopularniejszych komedii kryminalnych ostatniego dwudziestolecia - w  1997 wpisano ją do światowej księgi rekordów Guinnesa jako najdłużej bez przerwy graną sztukę (niebędącą musicalem) na scenach amerykańskich. Jej atrakcyjność polega na tym, że realizatorzy i wykonawcy zawsze sytuują akcję sztuki „tu" i „teraz", aby widzowie mogli rozpoznawać w przedstawieniu specyfikę swojego miasta, jego instytucje oraz  znanych mieszkańców. Czytelność uwarunkowań lokalnych jest ważna dlatego, że publiczność staje się współwykonawcą spektaklu i ma swój udział w rozwiązywaniu kryminalnej zagadki. Ten interaktywny teatr dzięki zaangażowaniu widzów każdego wieczoru ma inny przebieg, dlatego warto obejrzeć Szalone nożyczki kilka razy.

Następne przedstawienie:
Wtorek, 9 Lutego 2010
Następne przedstawienie
Marzec 2010
Nd Pn Wt Śr Cz Pt So
  01 02 03 04 05 06
07 08 09 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Luty 2010
Nd Pn Wt Śr Cz Pt So
  01 02 03 04 05 06
07 08 09 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28            
Styczeń 2010
Nd Pn Wt Śr Cz Pt So
          01 02
03 04 05 06 07 08 09
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31